Tags :
Share This :
18/09/2012
Voor velen van ons is succes in de interne competitie een droom die ver weg lijkt: onbegonnen werk of zelfs frustratieverhogend. Het gevoel dat je nooit verder komt dan de spreekwoordelijke middenmoot. Juist voor die groep heeft de NHSB de beker-bronscompetitie in het leven geroepen: dé kans voor de <1750 ELO-gladiatoren om te shinen. En zo begon op 11 november de afvalrace met 17 teams. Voor Opening ’64 een avontuur zonder verwachtingen.
Direct traden we aan in de achtste finale. Het feit dat dit via loting al werd bereikt, voelde op zich al als een overwinning. We begonnen met een uitwedstrijd tegen het Hoornse Caïssa Eenhoorn B. Roland, Sebas, George en Tom keerden met een keurige 1½–2½-overwinning huiswaarts. Sterke teams als CS Zandvoort en Aartswoud vonden in deze ronde al hun Waterloo.
De kwartfinale bracht wederom een uitwedstrijd, ditmaal bij onze buren van Schaakmat. Dankzij de regel waarbij het resultaat op bord 4 vervalt, was een 2-2 voldoende voor een plaats in de halve finale. Bart, Roland, Sebas en Tom klaarden deze klus, zij het met de hakken over de sloot. Om ons heen sneuvelden ook de teams van Waagtoren, Wijker Toren en HWP Haarlem.
Bij de laatste vier teams begon het besef te groeien dat er iets moois te halen viel. Al helemaal toen de tegenstander van Tom een Bachmannetje deed, en remise aanbood in een 2-0 achterstand. Met een klinkende 3½–½ overwinning vergaloppeerde ’t Saense Paard zich volledig tegen de dadendrang van George, Roland, Tom en Bart.
De finale – wie had dat gedacht? Zo dicht bij eeuwige roem, en tegelijk zo onverwacht. Er ontstond zelfs enige opkomstpaniek toen bleek dat deze wedstrijd op een zaterdag gespeeld zou worden. Met Vincent en Bas naast Bart en Tom kon Opening ’64 alsnog een volwaardig team neerzetten op de finaledag in Velserbroek, waar ook de finales in de zilver- en goudgroep werden gespeeld.
Onder Strikt toezicht werden de partijen in de drie categorieën onder hoogspanning afgewerkt. Santpoort was onze tegenstander. Al vrij snel scoorde Bart op bord 2 het eerste punt. Santpoort pakte vervolgens de overwinningen op bord 1 (Vincent) en bord 3 (Tom), waarna het feestje voor hen kon beginnen. Het resultaat op bord 4 deed er, ondanks de knappe overwinning van Bas, helaas niet meer toe.
En zo eindigde Santpoort – Opening ’64 in 2-2. De beker ging aan onze neus voorbij, maar trots overheerst. Een prachtige tweede plaats is het resultaat.
Terug naar de interne competitie, allemaal.
Onder het mom van! Ik word voor de zevende keer kampioen!
Je moet een hele schaker zijn, houd jij mij er van af!
Nee hoor Pim! Jij bent een mens van de eenvoud, zijn er een paar sterkere (Shannon, Jeffrey) Juich jij dat toe, maar dat je er alles aangaat doen om het weer te worden, dat respecteren we allen.
Inderdaad in chrome werkt het goed, tot morgen, groeten van Ronald.
leuk. Snap alleen niet waarom pieter paard naar h8 zet. Powerplay!
Dick, het paard moest weg omdat de dame het aanviel en de enige verdediger in de penning stond. Maar een betere verdediging in die situatie was om de koning te verplaatsen! Pim
Ben er al een tijdje uit natuurlijk maar waarom terug met dat paard (7…..pg6) ? Gewoon pion meppen op e4? Paardje slaan en Dh4 en douchen toch?